Czy kontaktował się z tobą zmarły bliski? Komunikacja pośmiertna (ADC) jest prawdopodobnie tak stara, jak sama ludzkość, ale nasza książka jest pierwszym kompletnym studium badawczym tego zagadnienia. Te duchowe doświadczenia są niezwykle powszechne i w wielu regionach świata rozmawia się o nich otwarcie i swobodnie.

W latach 1988-1995 przeprowadziliśmy wywiady z ponad dwoma tysiącami osób, które zamieszkiwały wszystkie pięćdziesiąt amerykańskich stanów oraz dziesięć prowincji kanadyjskich. Osoby te pochodziły z przedziału od wieku dziecięcego do podeszłej starości, reprezentowały różnorodne środowiska społeczne, posiadały bardzo zróżnicowane wykształcenie oraz status materialny, zawodowy, a także przynależność religijną. Nasze ostrożne szacunki wskazują, że przynajmniej pięćdziesiąt milionów Amerykanów, czyli 20% amerykańskiej populacji, miało jedno lub więcej doświadczeń komunikacji pośmiertnej - a rzeczywiste liczby mogą być nawet dwukrotnie większe!

Zebraliśmy ponad 3300 bezpośrednich relacji od osób, które miały kontakt ze zmarłym wcześniej członkiem rodziny lub przyjacielem. Są to spontaniczne i bezpośrednie kontakty, które mogą mieć miejsce wszędzie i w dowolnym czasie, w których nie biorą jakiegokolwiek udziału osoby trzecie, takie jak: jasnowidze, medium, hipnotyzerzy, ani żadne służące do tego celu urządzenia.

W oparciu o nasze badania wyróżniliśmy dwanaście najczęściej spotykanych rodzajów komunikacji pośmiertnej, jakie opisywały osoby doświadczające kontaktu ze swoimi zmarłymi bliskimi:

Wyczuwanie obecności - jest to najpowszechniejsza forma kontaktu. Ale wiele osób umniejsza wagę tych doświadczeń myśląc: "Och, ja tylko sobie to wyobrażam!". Kiedy nasza ukochana osoba jest blisko nas, odczuwamy to bardzo szczególnie, nawet jeśli nie możemy jej zobaczyć lub usłyszeć. I choć najczęściej odczucia te pojawiają się w dniach lub tygodniach po śmierci bliskiego, to można doświadczyć tej obecności nawet miesiące lub całe lata później.

Percepcja głosu - niektórzy ludzie twierdzą, że słyszą zewnętrzny głos, taki sam jak ten, kiedy mówi do nich żyjąca osoba. Jednak większość takich komunikacji ma charakter telepatyczny, kiedy słyszy się głos krewnego lub przyjaciela w swoim umyśle. Jeśli komunikacja jest dwukierunkowa, to zwykle jest także telepatyczna. Można odbyć w ten sposób nawet całą konwersację!

Odczuwanie dotyku - można odczuwać jak ukochana osoba dotyka nas swoją dłonią, albo obejmuje nas ramieniem, by nas pocieszyć i dodać nam otuchy. To może być także klepnięcie, stuknięcie, pieszczota, głaskanie, pocałunek czy nawet przytulenie. Są to wszystko formy wyrażenia uczucia, dbałości i miłości.

Wyczuwanie zapachu - możesz wyczuć zapach ulubionej wody kolońskiej, płynu po goleniu lub perfum ukochanej osoby lub przyjaciela. Inne często występujące zapachy to: kwiaty (szczególnie róże), rozpuszczalne proszki do kąpieli, produkty tytoniowe, ulubione dania kulinarne, a także czyjś osobisty, charakterystyczny zapach.

Doświadczenia wizualne - wielką różnorodność doświadczeń wizualnych podzieliliśmy na dwie szerokie kategorie ADC: wizualne częściowe i wizualne całkowite. Pojawienie się tych osób postrzegane są od czegoś w rodzaju prześwitującej mgły do całkowicie jednorodnej postaci z wieloma stopniami pośrednimi pomiędzy. Można dostrzegać tylko głowę i ramiona, ale też osoba ta może pojawić się w pełni. Będziesz widział ją w całości, a jej postać będzie lita, niemal jak prawdziwa.

Niektóre ADC wizualne odbywają się w sypialni, obok niej albo przy samym łóżku. Inne mogą się zdarzyć w dowolnym miejscu: wewnątrz i na zewnątrz budynku, a nawet w samochodzie i na pokładzie samolotu. Zazwyczaj objawiająca się osoba będzie wyrażała miłość i dobre samopoczucie poprzez promienny uśmiech. Drogie nam osoby niemal zawsze ukazują się uzdrowione i nietknięte, bez względu na przyczynę śmierci. Komunikacja werbalna może mieć także miejsce, ale nie zawsze.

Wizje - można dostrzec wizerunek zmarłej osoby, w obrazie, który jest dwuwymiarowy i płaski, albo trójwymiarowy jak hologram. To jak oglądanie filmu lub 35-milimetrowego slajdu zawieszonego w powietrzu. Wizje te ukazują zwykle w bardzo wyrazistych barwach i można je oglądać poprzez otwarte oczy oraz w umyśle przy oczach zamkniętych. Może wystąpić komunikacja, szczególnie w trakcie medytacji.

Doświadczenia o brzasku - mają miejsce w stanie alfa. Takim jak w czasie zapadania w sen, przebudzania się, medytacji lub modlitwy. W takim stanie świadomości można doświadczać jednego lub wszystkich form tych doświadczeń ADC.

ADC w czasie snu - Komunikacja pośmiertna w stanie snu jest dużo bardziej wyrazista, intensywna, kolorowa i prawdziwsza niż sen. Występuje bardzo często. Możliwa jest komunikacja jedno- i dwukierunkowa. Zwykle odczuwa się, że ukochana osoba jest naprawdę z nami - przeżywamy jej autentyczną wizytę. Te doświadczenia nie są pogmatwane, wypełnione symbolami i pokawałkowane, tak jak marzenia senne.

ADC w czasie snu są podobne do tych na jawie. Jednak krewnemu lub przyjacielowi łatwiej się do nas zbliżyć, kiedy jesteśmy zrelaksowani, otwarci i receptywni, znajdując się w stanie alfa lub śpiąc.

ADC poza ciałem - to może się zdarzyć, kiedy śpisz lub medytujesz. To są niesamowite przeżycia, kiedy wychodzi się ze swojego ciała i często odwiedza się swojego bliskiego w miejscu lub obszarze, w którym obecnie przebywa. Są to wyjątkowo wyraziste, intensywne i rzeczywiste doświadczenia - niektórzy nawet mówią, że "są prawdziwsze od normalnego życia w ciele fizycznym". W otoczeniu jest zwykle wiele pięknych kwiatów i motyli, barwnych krzewów i drzew, olśniewające światło i inne przepiękne aspekty natury - wszystkie przepełnione radością, szczęściem i miłością.

Rozmowy telefoniczne - te przypadki komunikacji pośmiertnej zdarzają się w czasie snu i na jawie. Usłyszysz dźwięk telefonu, a kiedy na niego odpowiesz, otrzymasz krótka wiadomość od drogiej ci osoby. Możliwe, że odbędzie się między wami konwersacja. Głos tej osoby będzie wyraźny, ale jakby odległy. Jeśli odbywa się to na jawie, nie usłyszysz jednak dźwięku rozłączania połączenia, ani telefonicznego sygnału gotowości do nowej rozmowy, kiedy ta się już zakończy.

Zjawiska fizyczne - osoby pogrążone w żalu po zmarłych często opowiadają o wielu znakach, jakie przekazują im ich bliscy, którzy zmarli. Są to: zapalające się i gasnące światła lub lampy, radia, telewizory, zestawy muzyczne; włączające się urządzenia mechaniczne; przesunięte lub przewrócone fotografie, obrazki i inne przedmioty, oraz długa lista tajemniczych nocnych odgłosów.

Symboliczne ADC - ludzie często proszą Siłę Wyższą, Wszechświat lub zmarłych bliskich o jakiś znak, że oni nadal żyją. Wielu takie znaki otrzymuje, choć może to nastąpić po dłuższym czasie. Czasami znaki te są tak subtelne, że łatwo je przegapić, albo są lekceważone jako zwykłe zbiegi okoliczności. Często takie znaki to: motyle, tęcze, wiele gatunków ptaków i innych zwierząt, kwiaty oraz wiele różnych przedmiotów martwych, jak monety i zdjęcia.

Z naszych badań wynika, że celem tych wizyt i znaków od osób, które już odeszły, jest pocieszenie, wsparcie oraz dodanie otuchy i nadziei ich rodzicom, małżonkom, rodzeństwu, dzieciom, wnukom i innym członkom rodziny oraz przyjaciołom. Chcą byśmy wiedzieli, iż nadal żyją. A także, że się z nimi ponownie spotkamy, kiedy i na nas przyjdzie czas by zakończyć życie na Ziemi. A kiedy my będziemy przechodzili do nowego życia, będą tam czekali, aby nas powitać. A oto najczęstsze wiadomości, które wyrażają werbalnie lub niewerbalnie:

U mnie wszystko w porządku...

Czuję się dobrze...

Nie martw się o mnie...

Nie rozpaczaj z mojego powodu...

Proszę, pozwól mi odejść...

Jestem szczęśliwy...

Wszystko będzie dobrze...

Idź dalej przez życie...

Proszę, wybacz mi...

Dziękuję ci...

Będę zawsze z tobą...

Będę nad tobą czuwał...

Znów się zobaczymy...

Kocham cię...

Do zobaczenia...

Możesz spotkać się z prośbą o przekazanie wiadomości od ukochanej osoby dla kogoś innego. Zachęcamy do sporządzenia dokładnej i dosłownej notatki i przekazanie jej adresatowi, jeśli to możliwe, ponieważ może ona pomóc mu bardziej, niż możesz sobie to wyobrazić.

Niemal wszystkie ADC są pozytywnymi, radosnymi i podnoszącymi na duchu spotkaniami, które redukują uczucie żalu i trwale pocieszają oraz napawają nadzieją. Przyspieszają emocjonalne i duchowe uzdrowienie. Zachęcamy was, byście zaufali swoim własnym doświadczeniom i zaakceptowali je jako prawdziwe dla was.

Na nieszczęście niektórzy ludzie reagują ze strachem, kiedy doświadczają komunikacji pośmiertnej. Dzieje się tak, ponieważ są zaskoczeni nagłym zdarzeniem, albo mogli nie słyszeć, że się ono komukolwiek przydarzyło. Takie osoby mogą przypuszczać, że "tracą kontakt z rzeczywistością lub zwariowali". Innym trudno pogodzić komunikacje pośmiertna z własnym światopoglądem lub wiarą religijną.

Nie wszyscy doświadczają komunikacji pośmiertnej. Nie mamy pewności, dlaczego się tak dzieje, ale wydaje się, że strach, złość i przedłużona głęboka żałoba utrudniają doświadczanie kontaktu z tymi, którzy odeszli.

W oparciu o nasze badania pragniemy przekazać następujące sugestie: Poproś o znak, że twój krewny lub przyjaciel nadal istnieje. Módl się za niego lub za nią oraz innych dotkniętych przez jego śmierć, włącznie z samym sobą. Polecamy naukę medytacji szczególnie, jeśli przeżywasz żal po kimś, lub nie pogodziłeś się jeszcze z czyimś odejściem. Medytacja pomoże ci się odprężyć oraz zmniejszyć wszelki lęk lub złość, które możesz odczuwać. To zmniejszy stan depresji oraz pozwoli lepiej się odżywiać i spać, co pomaga w przebiegu procesu uzdrawiania. Te ćwiczenia głębokiej relaksacji pozwolą także na przebudzenie twoich wewnętrznych, intuicyjnych zmysłów. Można przeżyć komunikację pośmiertna w czasie medytacji.

Wyniaki naszych badań sugerują, że komunikacja pośmiertna (ADC) jest naturalna i normalna częścią naszego życia. Dlatego wierzymy, że zasługuje ona na taką samo publiczne dostrzeżenie i akceptację, jaką uzyskały doświadczenia w stanie śmierci klinicznej, czyli tzw. doświadczenia bliskie śmierci (NDE).

Dla większości osób komunikacja ze zmarłym bliskim będzie cenna jako podniosłe, święte i głęboko poruszające doświadczenie, które będzie pielęgnowane przez całe życie. Przeżycia te poszerzają nasze zrozumienie sensu istnienia oraz pogłębiają świadomość o życiu po śmierci. Konsekwentnie przekazują nam najważniejsza duchową prawdę: "Życie i miłość są wieczne".

©2000 by Bill Guggenheim & Judy Guggenheim

Zamów książki  • Zamów informacje o nowościach • Wasze opinie o książkach • Napisz do nas