Projekt
ADC
Projekt
ADC wystartował w maju 1988 roku w Orlando na Florydzie w celu przeprowadzenia
pierwszych wyczerpujących badań komunikacja pośmiertną.
„Mieliśmy
do dyspozycji 1000 ulotek, 1000 wizytówek, telefon, skrzynkę pocztową i konto
bankowe. Pierwszą osobą przeprowadzającą wywiady w ramach naszych badań była
Diane Silkey, która pracowała wcześniej w lokalnej telewizji, prowadząc własny
talk-show.Na początku wyznaczyliśmy granice naszych zainteresowań, aby jasno
określić, które przeżycia kwalifikujemy do naszych badań, a którymi nie będziemy
się zajmować. Opracowaliśmy więc na własne potrzeby następującą definicję:
Komunikacja
pośmiertna, inaczej ADC, to duchowe doświadczenie, które oznacza bezpośredni
i spontaniczny kontakt zmarłego członka rodziny lub przyjaciela z osobą
żyjącą na Ziemi. Jest to doświadczenie bezpośrednie, ponieważ żaden psycholog,
psychiatra, hipnoterapeuta, czy medium, nie biorą w nim udziału. Zmarły
krewny lub przyjaciel kontaktuje się z odbiorcą na osobności i wprost.
ADC
to również zdarzenie spontaniczne, ponieważ stroną inicjującą jest zawsze
osoba zmarła, która sama wybiera czas, miejsce i sposób komunikacji z odbiorcą.
Ze względu na ostrzeżenia przed wywoływaniem duchów, które płyną z wielu grup
religijnych i innych źródeł, wyłączyliśmy z zakresu naszych badań wszystkie
przeżycia, które wiązały się z jakimikolwiek rytuałami, seansami, czy wykorzystaniem
tabliczek ouija, kul kryształowych, itp.
Projekt ADC zajął siedem lat. Przez ten okres zebraliśmy ponad 3300 bezpośrednich
relacji o przeżyciach ADC i przeprowadziliśmy wywiady z dwoma tysiącami osób
z całych Stanów Zjednoczonych i Kanady. Osoby, które podzieliły się z nami
swoimi doświadczeniami, pochodziły z różnych środowisk, grup społecznych,
miały różnorodne wykształcenie i zawody; najmłodszym był ośmioletni chłopiec,
a najstarszym 92-letni wdowiec.
Prawie wszyscy uczestnicy badań jako dzieci byli wychowywani w religii chrześcijańskiej
lub żydowskiej i większość nadal utrzymywała swoją wiarę. Miało to oczywiście
wpływ na sposób relacjonowania - niektórzy mówili o niebie w kontekście chrześcijańskim,
a pozostali zgodnie ze swoimi, innymi przekonaniami. Na potrzeby niniejszej
książki przyjęliśmy jak najogólniejszą definicję nieba, rozumiejąc pod tym
słowem wyższy wymiar duchowy, w którym żyjemy po śmierci.
Średni czas rozmowy telefonicznej w trakcie przeprowadzania wywiadu wynosił
czterdzieści pięć minut, choć wiele z nich trwało dobrze ponad godzinę. Każda
osoba odpowiadała najpierw na standardowy zestaw pytań, a następnie poruszano
kwestie specyficzne dla omawianego typu ADC. Relacje były bardzo dokładne
i szczegółowe, nawet jeśli upłynęło wiele lat od zdarzenia, ponieważ komunikacja
pośmiertna jest niezwykle sugestywnym i zapadającym w pamięć doświadczeniem.
Interesowały nas wyłącznie relacje bezpośrednie, a gdy dowiadywaliśmy się
pośrednio o przeżyciach ADC innych osób, zawsze próbowaliśmy dotrzeć do źródła.
W przeciwnym wypadku historie te pomijaliśmy w naszej pracy, nawet jeśli wywierały
na nas duże wrażenie. Dodatkowo, aby zakwalifikować relacjonowany przypadek
komunikacji pośmiertnej do tej książki, musieliśmy mieć w archiwum raporty
z przynajmniej dwóch innych, bardzo podobnych zdarzeń.
Przeprowadziliśmy wywiady z ponad dwoma tysiącami osób, zamieszkującymi wszystkie
pięćdziesiąt amerykańskich stanów i dziesięć kanadyjskich prowincji. Ale pośród
badanych osób były także zamieszkujące tak dalekie państwa jak Ukraina, Japonia
i Australia. Zebraliśmy ponad 3300 relacji z pierwszej ręki, z których 353
zamieściliśmy w tej ksiązce.
Całość przeprowadzonych wywiadów zajęła po spisaniu dziesięć tysięcy stron.
Najtrudniejszym zadaniem okazało się jednak dokonanie wyboru tych ADC, które
jak najlepiej reprezentują zakres i rezultaty naszych badań, a jednocześnie
są klarowne i łatwe do zrozumienia. Natomiast układ treści książki postanowiliśmy
opracować w postaci mapy drogowej tego złożonego obszaru, tak aby pokazać
jak największą różnorodność komunikacji pośmiertnej.”
Więcej na temat projektu ADC można przeczytać w książce Pozdrowienia
z niebios!
Projekt
ADC ma swoją stronę internetową w języku angielskim:
2003 © BMG Wszelkie prawa zastrzeżone
Niektóre treści pochodzą ze stron towarzystwa
The Society of Spiritual Regression - www.SpiritualRegression.org
lub The ADC Project - www.after-death.com
Created by Szerszyński
